|
|
1. Należy sprawdzić, a jeżeli zachodzi konieczność- wyregulować ciśnienie w ogumieniu samochodu. 2. Ustalić warunki obciążenia samochodu oraz położenie pokrętła sterującego korektorem wysokości światła. 3. Ustawić reflektory pojazdu w odległości 10 m od ekranu (ewentualnie 5 m). Oś podłużna samochodu powinna być prostopadła do płaszczyzny ekranu. Ekran powinien być prostopadły do podłoża. 4. Zaznaczyć punkty bazowe w miejscach określonych rozstawem i wysokością położenia reflektorów. Zaznaczyć też inne parametry, określające plamę świetlną. Poniżej należy przeprowadzić poziomą linię określającą położenie granicy światła i cienia. Linia ta powinna znajdować się w odległości „h” od naniesionych krzyży, której wartość podaje producent. Informacja ta może także się znajdować na obudowie reflektora. Przykładowo- jeżeli producent podaje odchylenie głównej osi optycznej reflektora od poziomu 1%, to parametr „h” obliczamy jako iloczyn tej wartości procentowej i odległości reflektora od ekranu kontrolnego. 5. Jak już mamy obliczony parametr „h”, należy nanieść na ekran kontrolny dodatkowe linie rozkładu światła i cienia. Linie te powinny się wznosić pod kątem 15o do góry w prawo, od środka punktów bazowych. Dla żarówek halogenowych granica światła i cienia powinna się układać w kształcie litery „Z” i być odchylona o kąt 45o. W przypadku wykonywanej na ekranie kontroli, wielkość „h” powinna wynosić 10 cm. 6. Następnie należy włączyć światła mijania i skontrolować położenie linii światłocienia. Jeżeli ustawienie reflektorów jest nieprawidłowe, należy poddać je regulacji. 7. Gdy ustawiono już światła mijania, należy włączyć światła drogowe. Na ekranie wokół naniesionych krzyży powinny ukazać się jasne plamy światła. Jeżeli tak się nie stanie, należy wykonać regulację położenia reflektorów. W tym celu należy kręcić w odpowiednią stronę wkrętami mocującymi reflektor do nadwozia. 8. W przypadku, kiedy światło mijania oraz drogowe znajdują się w jednym reflektorze, zdarza się, że po włączeniu świateł drogowych, ich plamy świetlne nie mają właściwego położenia na ekranie, pomimo dobrze wyregulowanych świateł mijania. W takiej sytuacji nie należy dokonywać dodatkowej regulacji reflektora. A jeszcze jedno - wartość procentowa odchylenia osi optycznej jest podana na kazdym reflektorze i widać ją po otwarciu maski. Światłą długie powinny świecić tak, aby te rozrysowane “krzyzyki” (opisane w pkt 4) były na środku plamy światła Rys 1- poglądowy. Widzimy te naznaczone punkty położenia reflektorów (te dwa “krzyzyki”, a poniżej linia pozioma, naniesiona na ścianę o odległość wynikającą z odchylenia g.o.o. Na Rys 2- dla świateł zwykłych (kaszlaki, stare poldoloty, żuki, Uno) z żarówką R2 (bańka). Na Rys 3- dla świateł halogenowych. Na rysunku 2 i 3 widzimy obraz dla pojedynczego reflektora, dla obu rozrysowujemy to samo. Wszelkie używane przyrządy optczne w warsztatach i SKP pokazują (po przejściu przez soczewkę) obraz, odpowiadający obrazowi ekranu, dla auta oddalonego o 10 metrów. P.S. Pamiętajmy o uprzednim ustawieniu korektora świateł na pozycję “0″. |