Zasada działania układu zapłonowego akumulatorowego Gdy styki wyłącznika zapłonu 6 (rys. 10.1) są zwarte, wówczas prąd z akumulatora 1 przepływa przez uzwojenie pierwotne jV, cewki zapłonowej 2 oraz zwarte styki przerywacza 3 (młoteczek i kowadełko) do masy, z którą jest połączony drugi zacisk akumulatora.Cewka zapłonowa 2,stanowiąca w istocie transformator, ma uzwojenie pierwotne o małej liczbie zwojów oraz uzwojenie wtórne N2 dużej liczbie zwojów. Prąd przepływający przez uzwojenie pierwotne powoduje powstanie strumienia magnetycznego, który obejmuje oba uzwojenia. Kiedy krzywka, obracająca się na wałku rozdzielacza, rozewrze styki przerywacza 3, wtedy przestanie płynąć prąd w obwodzie pierwotnym, a zanikający strumień magnetyczny cewki indukuje w jej uzwojeniach siłę elektromotoryczną. Dzięki odpowiedniemu stosun kowi liczby zwojów uzwojenia pierwotnego i wtórnego indukowana w uzwojeniu wtórnym siła elektromotoryczna osiąga wartość ok. 24 kV, powodując przeskok iskry między eletrodami świecy. Proces zapłonu akumulatorowego ma więc następujący przebieg: 1) zwarcie styków przerywacza,zamknięcie obwodu pierwotnego i narastanie w nim prądu; 2) rozwarcie styków przerywacza,indukowanie siły elektromotorycznej w uzwojeniach cewki; 3) wyładowanie iskrowe na elektrodach świecy, styki przerywacza w dalszym ciągu otwarte.