Cewka zapłonowa Cewka zapłonowa służy do przetwarzania niskiego napięcia (6 lub 12 V), dostarczanego przez akumulator lub alternator, na wysokie napięcie (15 + 20 kV), aby wymusić przeskok iskry między elektrodami świecy zapłonowej. Cewka stanowi zespół nierozbieralny i składa się z rdzenia, uzwojenia pierwotnego i wtórnego, obudowy z pokrywami oraz rezystora. Rdzeń cewki stanowi pakiet blach transformatorowych. Spełnia on identyczne zadanie jak rdzeń w elektromagnesie. Poszczególne blachy są odizolowane od siebie. Uzwojenie wtórne cewki ma 19 000* 26 000 zwojów cienkiego (o średnicy 0,1 0,2 mm) izolowanego drutu miedzianego, nawiniętego na tuleję izolacyjną nałożoną na rdzeń cewki. Jeden koniec uzwojenia jest wyprowadzony do gniazda wysokiego napięcia w pokrywie cewki, a drugi połączony z uzwojeniem pierwotnym wewnątrz cewki.